Strategia Błękitnego Oceanu (Blue Ocean Strategy) to podejście biznesowe, które zachęca firmy do tworzenia nowej przestrzeni rynkowej – nazywanej „błękitnymi oceanami” – zamiast rywalizacji na nasyconych rynkach, czyli „czerwonych oceanach”. Zamiast bezpośredniej walki z konkurencją, firmy stosujące tę strategię dążą do oferowania innowacyjnych produktów lub usług, które sprawiają, że konkurencja staje się nieistotna. Celem jest stworzenie unikalnej propozycji wartości, która przyciąga klientów bez ograniczeń wynikających z istniejących barier rynkowych. Eksplorując niewykorzystane rynki i wyróżniając się, firmy mogą uniknąć wojen cenowych i zaciekłej rywalizacji typowej dla ugruntowanych branż. Koncepcja ta została po raz pierwszy wprowadzona przez W. Chan Kima i Renée Mauborgne w ich książce Blue Ocean Strategy.
Działa ona poprzez skupienie się na kreowaniu nowego popytu w bezkonkurencyjnej przestrzeni rynkowej. Sprawia, że konkurencja przestaje mieć znaczenie, dzięki oferowaniu unikalnych produktów lub usług, które zaspokajają niezagospodarowane dotąd potrzeby.
Strategia ta pozwala firmom wyróżnić się na tle innych, tworzyć ofertę o wyższej wartości, unikać wojen cenowych i pozyskiwać nowych klientów na nieobsługiwanych lub niedostatecznie zagospodarowanych rynkach.
Strategie Czerwonego Oceanu polegają na rywalizacji na zatłoczonych rynkach, gdzie firmy walczą o udziały. W przeciwieństwie do nich, Strategie Błękitnego Oceanu tworzą nowe, otwarte rynki, na których konkurencja nie jest istotna.
Tak, Strategię Błękitnego Oceanu można wdrożyć w każdej branży poprzez identyfikację niezaspokojonych potrzeb klientów i oferowanie innowacyjnych rozwiązań, które definiują granice rynku na nowo.
Powrót do słowniczka